W latach 1968–1981 Alloway publikował recenzje sztuki w tygodniku „The Nation”, był także redaktorem miesięcznika „Artforum” (1971–1976). Od 1968 do 1981 roku wykładał historię sztuki na Stony Brook University.
Od 1981 roku z powodu zaburzeń neurologicznych poruszał się na wózku inwalidzkim. Zmarł 2 stycznia 1990, przyczyną śmierci było nagłe zatrzymanie krążenia.
Twórczość W lutym 1958 roku w czasopiśmie Architectural Design opublikowany został esej Lawrence'a Allowaya zatytułowany The Arts and the Mass Media. Alloway polemizuje w nim z Clementem Greenbergiem, który w artykule Avant-Garde and Kitsch przedstawił koncepcję dychotomii sztuki wysokiej i kiczu. Alloway nie zgadzał się z tą sprzecznością, twierdząc, że w sztuce popularnej funkcjonuje ciągłość od danych do fantazji (there is in popular art a continuum from data to fantasy). Określenia pop-art używał do charakteryzowania prac młodych artystów zajmujących się dobrami konsumenckimi. W późniejszym czasie określenie pop-art było używane raczej jako „sztuka przedstawiająca kulturę popularną”, niż „sztuka kultury popularnej”.
Był autorem kilku zbiorów esejów, a także monografii poświęconej twórczości Roya Lichtensteina. Wydał też książki dotyczące historii Biennale w Wenecji oraz przemocy w amerykańskich filmach.