Kariera naukowa – prowadzone badania Foote przeprowadziła serię eksperymentów, w których badała działanie promieni słonecznych na różne gazy. Użyła dwóch (najprawdopodobniej) szklanych cylindrów, pompy do wytworzenia próżni i czterech termometrów rtęciowych. Najpierw umieściła dwa termometry w każdym cylindrze, a następnie za pomocą pompy próżniowej wypompowała powietrze z jednego cylindra i wtłoczyła je do drugiego. Pozwalając obu pojemnikom osiągnąć tę samą temperaturę, umieściła je w świetle słonecznym, aby zmierzyć zmianę temperatury po wystawieniu cylindrów na działanie promieni słonecznych. Powtórzyła ten eksperyment na powietrzu: sprężonym, suchym i wilgotnym, zwykłym i wzbogaconym w dwutlenek węgla.
Badając zachowanie ogrzewanych gazów pod wpływem działania promieni słonecznych, Foote doszła do wniosku, że dwutlenek węgla (CO2) zgromadził najwięcej ciepła, osiągając temperaturę 120 °F (49 °C), w porównaniu do zwyczajnego powietrza, które osiągnęło 90 °F (32 °C). Oba cylindry początkowo miały temperaturę 80 °F (około 26,5 °C). Podsumowując eksperyment, napisała: „Pojemnik zawierający ten gaz (dwutlenek węgla) uległ mocnemu rozgrzaniu – znacznie silniejszemu niż drugi. A po usunięciu (ze słońca) miał wielokrotnie dłuższy czas chłodzenia”.