Ekologia i zachowanie Rudosterki czarnogłowe najczęściej występują w nizinnych, wilgotnych lasach. Rzadziej spotykane są na pogórzu wschodnich Andów do 300 m n.p.m. Żyją w stadach składającym się średnio z 20–30 osobników, w trakcie sezonu lęgowego mniejsze. Zaobserwowano jak rudosterki spożywają owoce cekropek (Cecropia). Gatunek jest osiadły.

W południowym Peru obszar występowania tego gatunku pokrywa się z rudosterkami zielonolicymi (Pyrrhura molinae), gdzie dochodzi do ich krzyżowania się.

Lęgi Sezon lęgowy trwa od lutego do marca. Samica składa 5–7 jaj, które wysiaduje przez 23–24 dni. Młode opierzają się w wieku 7–8 tygodni.

Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2020 roku uznaje rudosterkę czarnogłową za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). W latach 2012–2020 była gatunkiem bliskim zagrożenia (NT – Near Thereatened). Wcześniej (od 1988 roku) miała ona status gatunku najmniejszej troski. Liczebność populacji szacuje się na 100–500 tysięcy dorosłych osobników. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku, BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako stabilny.