Pod koniec lat 90. XIX wieku przywódcy Wewnętrznej Macedońsko-Adrianopolskiej Organizacji Rewolucyjnej (WMRO) zdołali przejąć kontrolę nad Najwyższym Komitetem, ale wkrótce podzielił się on na dwie frakcje: jedną lojalną wobec WMRO i drugą kierowaną przez oficerów bliskich księciu bułgarskiemu. Ci drudzy zorganizował powstanie we wschodniej Macedonii w 1902, gdzie przeciwstawiły im się militarnie lokalne oddziały WMRO kierowane przez Jane Sandanskiego i Christa Czernopejewa, którzy później stali się przywódcami lewicowego skrzydła WMRO.
Działacze Komitetu doprowadzili do wybuchu powstania, nazwanego następnie od dnia wybuchu ilindeńsko-preobrażeńskim. Zostało ono krwawo stłumione przez Turków po trzech miesiącach walk w Macedonii i dwudziestu dniach w Tracji.
Po upadku powstania rząd bułgarski rozwiązał Komitet pod naciskiem osmańskimHistorical Dictionary of the Republic of Macedonia, Dimitar Bechev, Scarecrow Press, 2009, , s. 217..
Przypisy
Kategoria:Wewnętrzna Macedońska Organizacja Rewolucyjna Kategoria:Historia Macedonii (krainy historycznej)