Jerzy Fortunat Kunachowicz (ur. 18 sierpnia 1900 w Radoczy, zm. 1978 w Bedford) – polski inżynier rolnik i wojskowy, żołnierz Legionów Polskich, major Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys Pochodzenie Urodził się 18 sierpnia 1900 roku jako syn Stanisława Kunachowicza i Heleny z domu Suskiej w Radoczy koło Wadowic. Miał starsze rodzeństwo: Andrzeja, Wiktora, Marię, Zofię, Stanisławę, Kazimierę, a także młodszą siostrę Irenę. Został wychowany „w duchu patriotycznym”.

Jego babka, Helena z Kadłubowskich Kunachowiczowa, była cioteczną wnuczką generała Jana Zygmunta Skrzyneckiego, przywódcy powstania listopadowego. Jego ciotką była Elżbieta z Kunachowiczów Vetulani, zaś jego braćmi ciotecznymi: Zygmunt, Tadeusz i Adam Vetulani.

W Legionach Polskich W 1914 roku, jako niespełna piętnastolatek, posługując się przybranym nazwiskiem i zmienioną datą urodzenia, udał się do Krakowa, by wstąpić do Legionów Polskich. Wkrótce potem „został wykryty i odstawiony do domu”. 31 grudnia 1917 zgłosił się w Krakowie do służby w Polskim Korpusie Posiłkowym.