1800 mm opadu rocznego), o bardzo gorących latach i chłodnych zimach.
Plan miasta thumb|Plan Heian-kyō; na żółto – pałac cesarski; na zielono: przy pałacu cesarskim: Park Niebiańskiego Źródła, dalej na południe: targi (wschodni i zachodni), przy samej południowej granicy: Wschodnia i Zachodnia Świątynia Buddyjska Miasto zostało założone na planie prostokąta o wymiarach ok. 5,3 km z północy na południe i 4,5 km ze wschodu na zachód, co dawało powierzchnię zbliżoną do dawnej stolicy w Narze, ale stanowiącą nie więcej niż jedna trzecia Chang’anu, stolicy imperium chińskiego ery Tangów. Pałac cesarski (Daidairi), położony w północnej części miasta, był porównywalny do pałaców chińskich: ok. 1200 na 1400 m. Miasto rozciągało się mniej więcej od dzisiejszego pałacu cesarskiego (który leżałby na północno-wschodnim krańcu) do świątyni Myōshin-ji (kraniec północno-zachodni), do południowej granicy świątyni Tō-ji (która stanowi też południową krawędź Heian-kyō). Pierwotny pałac cesarski leżał częściowo na obszarze dzisiejszego zamku Nijō.