thumb|Resztki pojazdu Borgward B IV, który eksplodował przy ulicy Kilińskiego 3, 13 sierpnia 1944 r. o 18:07 thumb|Męczeństwo świętego Hipolita według Dirka Boutsa (XV w.) Święty kucharz od Hipciego (*** Święty kucharz od Hipciego) – ostatni wiersz Tadeusza Gajcego, redaktora „Sztuki i Narodu”, żołnierza powstania warszawskiego.
Charakterystyka Utwór został stworzony pod wpływem chwili, po wybuchu „czołgu pułapki” na Starówce 13 sierpnia 1944 r. W wyniku wybuchu zginęło ponad 300 osób, a kilkaset dalszych zostało rannych. Szczątki ofiar zostały rozrzucone po sąsiednich domach i ulicach.
Tadeusz Gajcy nie był świadkiem masakry ani – najprawdopodobniej – nie odwiedzał po wybuchu miejsca zdarzenia. Opierał się raczej na zasłyszanych relacjach.
Wiersz, napisany – zapewne 15 sierpnia – na papierowej torbie, odnaleziono przy zwłokach poety, który zginął trzy dni po wydarzeniu. Tekst został przekazany przez dowódcę Topora (i Chmury), M. Kraczkiewicza.
Tytułowy Hipcio to święty Hipolit Rzymski, którego wspomnienie w kalendarzu katolickim przypada właśnie 13 sierpnia i którego męczeńska śmierć opisywana jest na wzór śmierci mitologicznego Hippolytosa.