We wcześniejszych latach produkcję monet o tak niskim nominale uważano za nieopłacalną. Autorstwo ich ostatecznego wzoru nie jest pewne, przypisuje się Antonowi Hámowi i Andrejowi Peterowi, choć w księgach mennicy pojawia się także nazwisko Štefana Groscha. Planowano również emisję nowej serii monet o nominałach 1, 2 i 5 Ks ze stali niklowanej bądź miedzioniklu, jednak wobec pogarszającej się sytuacji gospodarczej, braków kadrowych kremnickiej mennicy oraz zbliżającego się frontu przedsięwzięcie to nie zostało dokończone.
Ostatnie dwie monety słowackiego państwa trafiły do obiegu w roku 1944. Pierwszą z nich była moneta jubileuszowa wyemitowana z uwagi na piątą rocznicę proklamowania republiki. Początkowo planowano bicie monet o wartości 50 i 100 Ks a także wyprodukowanie serii srebrnych monet o niższych nominałach. Ostatecznie zdecydowano się na emisję pięćdziesięciokoronówki, jednak o parametrach planowanej monety o nominale 100 Ks – wytwarzano ją ze srebra próby 700 (AgCu30), miała średnicę 34 mm i ważyła 16,5 g. Na rewersie zawarto portret Tisy, jego motto „VERNÍ SEBE SVORNE NAPRED” oraz daty „1939•14•III•1944”. W sierpniu do obiegu trafiła także długo wyczekiwana moneta o nominale 10 Ks.