Eshonkul Ismoilov, Iszankuł Ismaiłow (ros. Ишанкул Исмаилов, ur. 1 marca 1902 w kiszłaku Turk w powiecie dżyzackim w obwodzie samarkandzkim (obecnie w rejonie galliaaralskim w wilajecie dżyzackim), zm. 20 lipca 1990 w kiszłaku Turk) – radziecki żołnierz, czerwonoarmista, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w uzbeckiej rodzinie chłopskiej. Skończył niepełną szkołę średnią, pracował w gospodarstwie rolnym w rodzinnej wsi, od 1930 kierował fermą w kołchozie im. Marksa w miejscowości Turk. W październiku 1942 został powołany do Armii Czerwonej w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym, od lutego 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Walczył w 74 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty na Froncie Południowo-Zachodnim, od października 1943 3 Ukraińskim, a od lipca 1944 1 Ukraińskim. Brał udział w bitwie o Dniepr, operacji bieriezniegowato-snigiriowskiej, odeskiej i białoruskiej, 17 grudnia 1943 i 3 marca 1944 został ranny. Jako żołnierz 240 gwardyjskiego pułku piechoty 74 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 29 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty 8 Gwardyjskiej Armii wyróżnił się w walkach o Poznań w końcu stycznia 1945. Działając w grupach szturmowych, walczył na najcięższych odcinkach, eliminując punkty oporu wroga, dając osobisty przykład i porywając tym za sobą żołnierzy.