W latach 1986–1989 kierowała Zakładem Psychologii Medycznej i Psychoterapii Centrum Szkolenia Podyplomowego, który zorganizowała, a od 1990 do przejścia na emeryturę w 2014 – Kliniką Nerwic Instytutu Psychiatrii i Neurologii.
Była także zatrudniona jako profesor na Wydziale Pedagogicznym Wyższej Szkoły Społecznej i Ekonomicznej w Warszawie.
W latach 1993–1996 była przewodniczącą zarządu Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, w latach 1994–2014 członkiem Zarządu Międzynarodowej Federacji Psychoterapii (IFP).
Jej mężem był slawista, Masanari Kobayashi, miała troje dzieci: Jana, Adama i Ewę.
Zmarła 30 lipca 2020.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Medycznego w Lublinie Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Pochowani na Cmentarzu w Wilanowie Kategoria:Polscy psychiatrzy Kategoria:Polscy psycholodzy Kategoria:Polscy psychoterapeuci Kategoria:Psycholodzy kliniczni Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2020