Jan z Jerzykowa Baranowski w roku 1624 zapisał dług 160 zł Stanislawowi Mężeńskiemu, pisarzowi grodzkiemu kaliskiemu. Dwa lata później pełnił rolę plenipotenta Anny z Glińskich wdowy po Marcinie Racięckim. W podobnej roli występował w roku 1629, kiedy został ustanowiony pełnomocnikiem Zofii z Krzyszkowa, wdowy po Janie SłupskimBiblioteka Kórnicka, PAN, Teki Dworzaczka - Regesty > Grodzkie i ziemskie > Kcynia - 4413 (Nr. 19) (Iud.) 1629.. W roku 1637 pełnił rolę pełnomocnika Jana WioteskiegoBiblioteka Kórnicka, PAN, Teki Dworzaczka - Regesty > Grodzkie i ziemskie > Wałcz - 1016 (Nr. 36) 1637..
Jan Baranowski był pisarzem grodzkim bydgoskim i inowrocławskim a następnie sędzią grodzkim bydgoskim. W roku 1635 dzierżawił miasto Łabiszyn z przyległościami od Jana Opalińskiego, wojewody poznańskiego. Wówczas występował jako pisarz grodzki inowrocławski. W lipcu 1639 roku, tym razem jako pisarz grodzki bydgoski, został ustanowiony plenipotentem Jerzego Ossolińskiego, podkanclerzego koronnego, do sprawy odzyskania 24 ton saletry składowanej w Toruniu, oraz uznania królewskiego przywileju na saletrę wywożoną z Królestwa przez Żydów lubelskichJ. Dąbrowski, Sumariusz Metryki Koronnej. Księga Wpisów MK 184 z Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 2014-2018, nr 75/2231.