Biblia Almeidy () – pierwszy portugalski przekład Pisma Świętego. Głównym tłumaczem był protestancki pastor João Ferreira de Almeida (1628–1691). Autor nie zdołał ukończyć pracy przed śmiercią. Ostatecznie po wielu latach pracy Nowy Testament ukazał się w roku 1681, Stary Testament w 1751, a całość w jednym tomie w 1819. Biblia doczekała się wielu rewizji i stała się najbardziej rozpowszechnionym portugalskojęzycznym przekładem Pisma Świętego.
Historia Nowy Testament Tłumaczenie Biblii z języka hiszpańskiego od Ewangelii i Listów Nowego Testamentu na język portugalski w roku 1644 rozpoczął mając 16 lat João Ferreira de Almeida mieszkający w Malakce (Malezja) i należący już wówczas do Holenderskiego Kościoła Reformowanego (HKR). Ukończył je rok później ale nigdy nie zostało ono wydrukowane. W roku 1651 przeniósł się do Batavii na wyspie Jawa, gdzie 12 lat później został pastorem. W tym czasie powrócił do tłumaczenia Nowego Testamentu. Przygotował dwa kolejne rękopisy Nowego Testamentu, które jednak zaginęły podczas weryfikacji. Niezrażony tym kolejny przekład ukończył w roku 1676 i przekazał do weryfikacji prezbiterium HKR. Praca nad recenzją trwała powoli więc zniecierpliwiony Almeida w 1680 bez wiedzy prezbiterium wysłał manuskrypt do Amsterdamu w Holandii do druku u wdowy J.V.