Mikołaj Sokolnicki (Sokoliński) herbu Nowina (ur. 1495, zm. 11 października 1531 w Krakowie) – lekarz, doktor nauk medycznych i profesor Uniwersytetu Krakowskiego.
Urodził się w roku 1495. Był synem Mikołaja z Sokolnik, sędziego zawkrzeńskiego (od 1516). Jego rodzina, herbu Nowina, zaliczała się do drobnej szlachty mazowieckiej z województwa płockiego.
W 1509 roku przybył do Krakowa, by w następnym roku rozpocząć studia na uniwersytecie. Po trzech latach osiągnął stopień bakałarza. Jego dalsze losy do 1520 roku nie są w pełni znane. Opierając się na późniejszych zapiskach Sokolnickiego można stwierdzić, że wędrował po kraju, być może służył jakiemuś lekarzowi, na co wskazuje uzyskana przez niego wiedza z zakresu medycyny. W 1520 roku przebywał na Litwie, gdzie służył w wojsku, jednak był to krótki epizod.
Wiosną 1521 roku powrócił do Krakowa i do studiów uniwersyteckich. Już po roku (2 stycznia 1522) uzyskał stopień magistra sztuk wyzwolonych, po czym poświęcił się studiom medycznym. Jednocześnie z powodzeniem prowadził własną praktykę lekarską. Taka działalność wywołała niezadowolenie profesorów Wydziału Lekarskiego, wskutek czego dwaj spośród nich, Mikołaj z Wieliczki i Piotr z Obornik, 10 maja 1523 roku pozwali go przed sąd rektorski, a następnie biskupi, oskarżając o praktykowanie bez uprawnień.