Powrócił stamtąd 2 września 1527 roku.
W 1521 roku, dzięki protekcji Noskowskiego i Międzyleskiego, znalazł się w kręgu dworu królewskiego, co przejawiało się choćby faktem, że był jednym z autorów (obok Marcina Biema i Bernarda Wapowskiego) horoskopów dla Zygmunta Augusta.
Zmarł w Krakowie 11 października 1531 roku podczas zarazy.
Sokolnicki, określany jako osoba żywiołowa, prowadził swobodny tryb życia. Miał dwoje nieślubnych dzieci – córkę Katarzynę, oddaną na wychowanie sołtysowej z Czyżyn (19 listopada 1528) oraz syna, oddanego do adopcji niejakiej „Rzebrzydowskiej” (9 grudnia 1529). Pomimo budzenia kontrowersji zyskał akceptację ze strony środowiska uniwersyteckiego i popularność wśród krakowskich mieszczan. Brał udział w spotkaniach zwolenników reformacji, utrzymywał kontakty z Andrzejem Trzecielskim.
Pozostawił po sobie dziennik, w którym sporo miejsca poświęcił swemu trybowi życia, prowadzony w formie zapisek marginalnych na drukowanych efemerydach astronomicznych J. Stoefflerinusa Almanach nova 1507–1531..., wydanych w Wenecji (zachowany w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników XVI wieku Kategoria:Urodzeni w 1495 Kategoria:Zmarli w 1531 Kategoria:Lekarze I Rzeczypospolitej Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Krakowskiej Kategoria:Polska szlachta