Ehart został zastąpiony przez Zeke Lowe, a później przez Brada Schulza. Zamiast Hope do zespołu dołączył basista Rod Mikinski, a Bakera zastąpił grający na saksofonie i flecie John Bolton (ten skład czasami określa się jako Kansas II i 30 lat później utworzy odrębny zespół Proto-Kaw). W 1972 roku, po powrocie Eharta z Anglii (dokąd pojechał poszukując muzyków), wraz z Hope ponownie reaktywowali White Clover razem z Robbym Steinhardtem (śpiew, skrzypce, altówka, wiolonczela), Steve’em Walshem (śpiew, instrumenty klawiszowe, instrumenty perkusyjne) oraz Richiem Williamsem (gitara). Rok później zaciągnęli do składu Livgrena z zespołu Kansas, który był w trakcie rozpadu. Krótko po tym zespół otrzymał kontrakt płytowy z wytwórni Dona Kirshnera i zdecydował się występować pod nazwą Kansas.
1974–1979: Krajowy rozgłos Debiutancki album zespołu został wydany w marcu 1974 roku, prawie rok po nagraniu go w Nowym Jorku. Zdefiniował on rozpoznawalny styl zespołu: mieszankę amerykańskiego boogie rocka i złożonych symfonicznych aranżacji połączonych ze zmianami rytmu. Skrzypce Steinhardta stały się wyróżnikiem dla muzyki zespołu. Partie skrzypcowe bardziej heartland rockowo, niż jazzowo lub klasycznie, co wyróżniało Steinhardta spośród innych skrzypków progresywnorockowych.