Bitwa o Tarakan – pierwszy etap kampanii na Borneo stoczonej w 1945 roku w czasie wojny na Pacyfiku. Rozpoczęła się od desantu sił alianckich 1 maja pod kryptonimem operacja Obeo One; siły lądowe aliantów składały się głównie z australijskiej 26 Brygady Piechoty, ale zawierały także niewielką część personelu holenderskiego. Głównym celem lądowania było zdobycie lotniska na wyspie. Chociaż bitwa zakończyła się sukcesem sił alianckich nad japońskimi obrońcami, uważa się, że zwycięstwo to osiągnięto zbyt wysokim kosztem. Lotnisko zostało tak mocno uszkodzone, że ostatecznie nie można było go naprawić na czas, aby mogło być gotowe do użytku w innych fazach kampanii alianckiej na Borneo.

Tło sytuacyjne Geografia Tarakan to wyspa w kształcie trójkąta położona 4 km od wybrzeża Borneo. Wyspa ma około 24 km długości od jej najbardziej wysuniętego na północ punktu do południowego krańca i 18 km szerokości. Około 800 m od zachodniego wybrzeża Tarakanu znajduje się mała wyspa Sadau. Prawie cała linia brzegowa Tarakanu jest bagnista, a w 1945 roku namorzyny w północnej części wyspy rozciągały się na odległość od 1,6 km do 3,2 km w głąb lądu. Nadbrzeżne namorzyny w południowej części wyspy były węższe.