Plany aliantów thumb|left|Szacunki wywiadu alianckiego z kwietnia 1945 r. dotyczące japońskiej obrony na południowym Tarakanie wraz z kryptonimami lokalizacji Głównym celem alianckiego ataku na Tarakan (o kryptonimie „Oboe One”) było zabezpieczenie i rozbudowa lądowiska na wyspie, tak aby można było go wykorzystać do zapewnienia osłony powietrznej podczas kolejnych lądowań na Brunei, Labuanie i Balikpapanie. Drugim celem operacji było zabezpieczenie pól naftowych Tarakanu i uruchomienie ich jako źródła ropy dla sił alianckich na teatrze działań Oceanu Spokojnego. Odpowiadała za to holenderka 3. kompania Batalionu Technicznego.
Dowództwo 9 Dywizji i 26 Brygady Piechoty było odpowiedzialne za planowanie inwazji na Tarakan. Prace te rozpoczęły się na początku marca, kiedy obie jednostki dotarły do Morotai, a ostateczne plany zostały wykonane do 24 kwietnia. Praca planistów była utrudniona przez złe warunki pracy i trudności w komunikacji z Komendą Główną gen. Duglasa MacArthura w Leyte. W ramach procesu planowania każdemu ze wzgórz Tarakanu przypisano kryptonim (na przykład „Margy” i „Sykes”);