Premiera Znalazłszy się w trudnej sytuacji finansowej Dumas powierzył za zaliczką rękopis dramatu swemu przyjacielowi Porcherowi, emerytowanemu klakierowi. Ten odstąpił dramat swemu zięciowi, Teodorowi Nezelowi, dyrektorowi Panthéonu, marnego teatru na skraju bankructwa. O całym przedsięwzięciu DUmas dowiedział się po swym powrocie z podróży po Niemczech, na początku października 1838 roku, a więc na kilka dni przed premierą. Obawiając się o to, że premiera w podrzędnym teatrzyku może zaszkodzić jego prestiżowi, autor próbuje wymóc, by nie podawano jego nazwiska. Na ten ruch jest już jednak za późno. Afisze z nazwiskiem autora zostały już rozklejone, a dyrekcja we foyer wystawiła w dodatku rękopis sztuki. Atakowany przez Dumasa Porcher bronił się twierdząc, że lepiej odnieść sukces w trzeciorzędnym teatrze niż zrobić klapę w Komedii Francuskiej. I Dumas skapitulował. Sztuka miała premierę 12 października i spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem. Wystawiono ją w sumie sześćdziesiąt razy i uzyskała dwadzieścia tysięcy franków dochodu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sztuki teatralne Aleksandra Dumasa (ojca)
Kategoria:Utwory literackie z 1838