Le Grand Ricci lub Grand dictionnaire Ricci de la langue chinoise (), nazwany na cześć włoskiego misjonarza Matteo Ricciego SJ. Jest największym słownikiem chińsko-francuskim i prawdopodobnie największym słownikiem chińskim w języku indoeuropejskim. Wymowa jest podana w transkrypcji Wade-Gilesa.
Historia W 1949 roku po zakończeniu chińskiej wojny domowej misjonarze europejscy opuścili teren Chin kontynentalnych i przenieśli się do Makau, które było wtedy pod panowaniem portugalskim. Wśród tych misjonarzy byli francuski ksiądz André Deltour i węgierski Zsámár Jenő (Eugène Zsamar), którzy pracowali wcześniej w prowincji Hebei, którzy spotkali się i postanowili razem zredagować słownik. Eugène Zsamar już wcześniej postanowił zredagować taki słownik, kiedy przenosił się na południe zabrał ze sobą ponad 200 słowników języka chińskiego, a André Deltour też zebrał dużą liczbę materiałów na ten temat. Wspólnikom udało się rozpropagować pomysł i przyłączyli się do nich nowi misjonarze, planowano stworzyć słownik w językach: angielskim, francuskim, hiszpańskim, łacińskim i węgierskim. W 1952 roku zespół redakcyjny przeniósł się do Taizhong na Tajwanie. Podzielono się na 5 zespołów, ponad 20 księży wycinało ze słowników wpisy ze słowników i porządkowało je W ciągu trzech lat przetworzyli aż 2 miliony wpisów.