Po powstaniu warszawskim trafił w 1944 do KZ-Außenlager Frankfurt am Main, będącego podobozem obozu koncentracyjnego Natzweiler-Struthof. Stamtąd w 1945 został ewakuowany do obozu koncentracyjnego Dachau. Z przymusowego pobytu i przymusowej pracy w Niemczech w grudniu 1945 spisał własnoręcznie 51-stronicowe sprawozdanie. Figuruje w rejestrze Polskiego Czerwonego Krzyża jako osoba prześladowana.
Powróciwszy do Polski, podjął pracę na Politechnice Warszawskiej. W 1947 był autorem analiz i jednego z kilku planów odbudowy ciepłowni i elektrociepłowni w stolicy dla Centralnego Zarządu Energetyki. Na uczelni został asystentem prof. Romana Podoskiego w Katedrze Kolejnictwa Elektrycznego i Napędów ElektrycznychMedale SEP (1974) – prof. Roman Podoski, Newsletter Stowarzyszenia Elektryków Polskich, nr 249 / 23 – 29.03.2020.. W roku akademickim 1946/47 był starszym asystentem przy Zakładzie Urządzeń Elektrycznych Politechniki. Najpóźniej w 1956 zatwierdzono wniosek o mianowanie Witolda Szumana na stanowisko docenta. Od października 1958 pełnił obowiązki prodziekana macierzystego Wydziału.