Julius Röntgen (ur. 9 maja 1855 w Lipsku, zm. 13 września 1932 w Bilthoven koło Utrechtu) – holenderski kompozytor, dyrygent i pianista pochodzenia niemieckiego.

Życiorys Syn Engelberta Röntgena (1829–1897), który był jego pierwszym nauczycielem. Studiował u Louisa Plaidy i Carla Reineckego (fortepian), Moritza Hauptmanna (harmonia i kontrapunkt) oraz Franza Lachnera (kompozycja). W latach 1873–1874 był akompaniatorem barytona Juliusa Stockhausena w Cannstatt. Od 1874 do 1878 roku uczestniczył w koncertach Bachverein w Lipsku. Od 1877 roku mieszkał w Amsterdamie, gdzie do 1926 roku uczył fortepianu w tamtejszej szkole muzycznej, w 1884 roku przekształconej w konserwatorium, którego w latach 1912–1924 był dyrektorem. Występował jako solista i kameralista, grając m.in. razem z Pau Casalsem. Był dyrygentem towarzystw śpiewaczych Excelsior (1884–1886) i Toonkunstkoor (1886–1898). Po przejściu na emeryturę w 1925 roku osiadł w Bilthoven.