Gródek stożkowaty w Starych Tarnowicach – późnośredniowieczny gródek rycerski z XIV–XV wieku, będący pierwotną siedzibą właścicieli wsi Tarnowice, która dała początek miastu Tarnowskie Góry. Jeden z nielicznych tego typu zabytków na Górnym Śląsku.
Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków archeologicznych (nr rej. C/1332/85 z 5 czerwca 1985), znajduje się w Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Tarnowskie Góry oraz jako stanowisko archeologiczne figuruje w Archeologicznym Zdjęciu Polski (AZP 94-46/1, stanowisko 8).
Lokalizacja Obiekt znajduje się w zachodniej części Tarnowskich Gór, w dzielnicy Stare Tarnowice, w zadrzewieniu (dawniej łąka zwana polem organisty) między ulicami: Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Mieczysława Niedziałkowskiego i Repecką. W jego bezpośrednim sąsiedztwie zlokalizowany jest kościół św. Marcina z 1902 roku, zabytkowy gotycki kościół z ok. 1400 roku oraz budynki parafialne.
Charakterystyka Gródek ma postać owalnego kopca o wysokości około 2,7 m i średnicy podstawy 17 m w osi północ-południe oraz 13,5 m w osi wschód-zachód. Obiekt otoczony jest słabo współcześnie widoczną fosą, której pierwotna głębokość została określona na 207 cm, a szerokość na 5 m. Obecnie ma ona około 1 metra głębokości i około 5,5-6 m szerokości. Całość założenia (wzniesienie wraz z fosą) zajmuje powierzchnię około 10 arów.