W późniejszym okresie obiekt był najprawdopodobniej wykorzystywany jako miejsce grzebalne. Świadczyć może o tym materiał kostny znaleziony podczas prac archeologicznych w 1983 roku. Istnieją dwie hipotezy wyjaśniające pochodzenie kości. Według pierwszej, popartej wpisami z księgi zgonów miejscowej parafii, są to szczątki ofiar epidemii tyfusu z 1848 roku. Z kolei druga hipoteza wiąże znalezisko z przebywającymi w tych okolicach podczas wojny trzydziestoletniej wojskami szwedzkimi. Potwierdzeniem tych przypuszczeń ma być rosnąca na szczycie pagórka lipa, która w wierzeniach Szwedów jest symbolem spokoju i której wiek (300-350 lat) uprawdopodabniałby tę hipotezę.

W odniesieniu do rosnącej na szczycie dawnego gródka lipy trudno również jednoznacznie wykluczyć hipotezę, iż została ona zasadzona w 1683 roku. Upamiętniałaby ona wówczas przemarsz króla Jana III Sobieskiego na odsiecz Wiednia, będąc jednym z wielu tzw. drzew Sobieskiego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Zabytki archeologiczne w Tarnowskich Górach Stare Tarnowice Kategoria:Polskie odkrycia archeologiczne Stare Tarnowice