W 1948 należał do założycieli młodzieżówki Jeunesse démocrate et libérale, wstąpił do Grupy Patriotycznej i Demokratycznej. W 1968 został członkiem jej następczyni Partii Demokratycznej; od 1967 do 1975 zajmował fotel sekretarza generalnego DP. Od 1969 do 1974 pozostawał radnym miasta Luksemburg, a w latach 1968–1974 i 1979–1987 posłował w Izbie Deputowanych. Od czerwca 1974 do września 1977 był ministrem rolnictwa i robót publicznych, następnie do lipca 1979 wiceministrem spraw zagranicznych i handlu zagranicznego.

W 1979 kandydował do Parlamentu Europejskiego, mandat uzyskał 18 lipca tegoż roku w miejsce Gastona Thorna. Przystąpił do grupy liberalno-demokratycznej. Od 1980 do 1982 zasiadał jako kwestor w prezydium PE, zaś od 1981 do 1982 był wiceprzewodniczącym frakcji. Należał do Komisji ds. Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji ds. Kontroli Budżetu. W 1981 odrzucił propozycję burmistrzowania w Luksemburgu. Z mandatu europosła zrezygnował 14 stycznia 1982.