Gerhard Schröder (ur. 11 września 1910 w Saarbrücken, zm. 31 grudnia 1989 w Kampen) – niemiecki prawnik i polityk, członek Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej, minister spraw wewnętrznych (1953-1961), minister spraw zagranicznych (1961-1966) i minister obrony (1966-1969).
Życiorys Urodził się w Saarbrücken w rodzinie pochodzących z Fryzji Wschodniej urzędnika kolejowego Jana Schrödera (1882–1945) i jego żony Antiny Duit (1885–1972). W 1921 roku wraz z rodzicami przeniósł się do Trewiru, gdzie zdał w 1929 roku egzamin maturalny. mały|lewo|Gerhard Schröder i prezydent USA John F. Kennedy, Waszyngton, 1962 Następnie studiował prawo w Królewcu, Edynburgu, Berlinie i Bonn, zdając w 1932 r. pierwszy, a w 1936 roku drugi egzamin prawniczy. Podczas studiów zaangażował się w działalność konserwatywno-liberalnej Deutsche Volkspartei. W 1934 r. uzyskał tytuł doktora nauk prawnych na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn. Od 1934 do 1936 r. pracował jako referent w berlińskim Kaiser-Wilhelm-Institut für Ausländisches und Internationales Privatrecht. Następnie praktykował jako asesor adwokacki.