gruntownie odrestaurowany, został ponownie otwarty w czerwcu 1836 roku. Od 1 stycznia 1945 roku jest kościołem filialnym w parafii San Felice Martire.
Architektura Kościół Santa Sofia wznosi się wśród zabudowy i wąskich uliczek, równolegle do ulicy Strada Nuova, którą wytyczono w 1871 roku. W roku następnym przed niedokończoną fasadą kościoła zbudowano dom dla księdza Don Massiaglii. Teren przed fasadą był już zabudowany w 1500 roku, co ukazuje rycina Jacopa de’ Barbari. Masywna, XIII-wieczna kampanila ma 19 m wysokości i system dzwonów uruchamianych ręcznie. Z prawej strony fasady znajduje się prosty portal zwieńczony architrawem, otynkowany białym marmorino. Do kościoła prowadzi również wejście boczne, od strony Calle del Christo. Kościół dał nazwę placowi, na który wychodzi jego fasada.
Wnętrze Wnętrze kościoła, odrestaurowane w 1836 roku, ma trzy nawy, oddzielone od siebie eleganckimi, klasycznymi kolumnami z kamienia istryjskiego, które wspierają półokrągłe łuki arkad, co jest pozostałością systemu zaprojektowanego przez Gaspariego pod koniec XVII wieku. Nawa główna jest przekryta jest sklepieniem beczkowym, natomiast nawy boczne sklepieniami krzyżowymi. Drewniane ołtarze są umieszczone w płytkich niszach w ścianach. Główna apsyda wznosi się na planie kwadratu.