Kolej leśna Schorfheide (niem. Waldbahn Schorfheide) – rozebrana wąskotorowa kolej leśna o rozstawie szyn 600 mm, funkcjonująca w przeszłości na terenach lasów puszczy Schorfheide w Brandenburgii, na północ od Berlina. Największymi stacjami na linii były: Höpe na zachodzie, Döllnkrug nad jeziorem Großdöllner (niem. Großdöllner See) na północnym wschodzie i Werblinersee na południowym wschodzieJoachim Berghoff, Waldbahnen in der Schorfheide. Tatsachen und Spekulationen über ein vergessenes Schmalspurnetz, w: Verkehrsgeschichtliche Blätter, 29. Jg., Heft 3/2002, s. 58-70 i 4/2002, s. 99-106.
Historia W 1882, z inicjatywy Forstmeistera von Hövel, wybudowano pierwsze torowiska o rozstawie szyn 600 mm w systemie kolei polowej, od złoża Michen nad Werbellinsee do kompleksów leśnych Schorfheide. Koleją tą wywożono drewno z lasów państwowych. Zadania te powierzono kilku przedsiębiorstwom kolejowym. Spodziewano się, że sprzedaż drewna z okolic Michen przyniesie znaczne dochody lasom pruskim, w związku z czym kolej cieszyła się wsparciem urzędników cesarskich. Podobne linie kolejowe zostały zbudowane w pobliżu Bad Freienwalde i Eggesin.