Oton Iveković (ur. 17 kwietnia 1869 w Klanjcu, zm. 4 lipca 1939 tamże) – jeden z najwybitniejszych chorwackich malarzy, przedstawiciel historyzmu, działał w okresie chorwackiego odrodzenia narodowego. Malował patriotyczne i romantyczne kompozycje historyczne oraz bardziej bezpośrednie sceny rodzajowe, szkice i pejzaże. Tworzył również duże malowidła ścienne o tematyce folklorystycznej, alegorycznej i religijnej. Ilustrował książki oraz pracował jako scenograf i projektant kostiumów w Zagrzebiu. Oprócz tego był wykładowcą akademickim, redaktorem czasopism, publicystą, organizatorem wystaw sztuki oraz autorem relacji z podróży po Włoszech i Ameryce. Brat architekta Cyryla Metodego Ivekovića.
Biografia Studiował u Ferdinanda Quiquereza w Zagrzebiu, od 1886 r. w Wiedniu, następnie w Monachium i Karlsruhe. Pracował jako nauczyciel rysunku w Gimnazjum w Zagrzebiu i w Szkole Rzemieślniczej, a od 1908 r. był wykładowcą w Szkole Sztuk Pięknych (później Akademii Sztuk Pięknych). Podczas I Wojny Światowej był malarzem wojskowym. Pod koniec życia przeszedł na emeryturę do zamku Veliki Tabor położonym na Hrvatskim zagorju. Iveković był najbardziej płodnym i najwybitniejszym autorem chorwackiego malarstwa historycznego. Wnikliwie studiował historię i ubiór z epoki, którą malował.