niekiedy z domieszką krwi), objawy neurologiczne (ok. 20%). U kotów objawy są mniej specyficzne i subtelniejsze, co dodatkowo utrudnia rozpoznanie. U większości pacjentów odnotowywano brak apetytu i osowiałość, u około 60% wymioty i spadek masy ciała. Rzadko biegunka. U kotów z triadistis objawy są zwykle cięższe i często dochodzą do nich: żółtaczka, bolesność jamy brzusznej (szczególnie przodobrzusza), ślinotok, upośledzoną krzepliwość krwi.
W badaniu klinicznym u większości chorych pacjentów notuje się w różnym stopniu: odwodnienie, wychodzenie, bolesność jamy brzusznej, czasem gorączkę lub hipotermię.
U części pacjentów brak jest jakichkolwiek objawów i odchyleń w badaniu klinicznym, mimo toczącego się procesu zapalnego.
Obraz krwi Badanie krwi przy OZT wykazuje najczęściej leukocytozę z przesunięciem obrazu w lewo. Rzadko małopłytkowość. Utrzymujące się wymioty mogą powodować hipokaliemię i hipochloremię. Odwodnienie i niedokrwienie nerek mogą powodować azotemię. W około połowie ciężkich przypadków stwierdzano również hipoalbuminemię hipoproteinemię. U kotów z triadistis niemal zawsze dochodzi do zwiększenia stężeń bilirubiny, transminaz, ALP i GGT.