thumb|160px|Kardynał Edmund Dalbor, główny inicjator założenia szkoły Katolicka Szkoła Społeczna w Poznaniu (od 1937 kurs dwuletni jako: Wyższe Katolickie Studium Społeczne) – polska szkoła średnia z siedzibą w Poznaniu, działająca w latach 1927–1939, od 1937 posiadająca prawa państwowej szkoły wyższej. Stanowiła jeden z czołowych polskich ośrodków dydaktycznych dla służb społecznych w okresie międzywojennym, kształcący i dokształcający kadry zakładów opiekuńczych i instytucji charytatywnych (przede wszystkim katolickich). Była pierwszą w Polsce kościelną szkołą kształcącą działaczy społecznychMikołaj Brenk, Katolicka Szkoła Społeczna w Poznaniu (1927–1939), w: Praca Socjalna, nr 3/2019, s. 137–153, ISSN 0860-3480.
Geneza Potrzeba stworzenia szkoły dla kształcenia kadr katolickich instytucji społecznych pojawiła się w 1918, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. W środowisku poznańskim początkowo zaistniały inicjatywy mające na celu organizację krótkoterminowych szkoleń oraz kursów o profilu społecznym (jednym z inicjatorów takich działań był ksiądz Walerian Adamski). Na stworzenie szkoły wpływ miały też działania Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie i kursy akcji społecznych związków zawodowych.