Czynniki odpowiadające za klęskę republikanów obejmują: miażdżącą przewagę nacjonalistów w artylerii i lotnictwie; brak jednolitego dowodzenia jednostkami republikańskimi w Asturii, Kantabrii i Kraju Basków; precyzja, zaskoczenie i szybkość natarcia frankistów, które miały na celu zniszczenie sił wroga, a nie zdobycie terytorium; słabe morale obrońców, w przeciwieństwie do wyjątkowej pewności siebie i entuzjazmu nacjonalistów; bunt jednostek baskijskich w armii republikańskiej.
Klęska okazała się pełna, a straty nie do odrobienia. Z dwunastu brygad baskijskich pozostało pod koniec bitwy tylko osiem poobijanych batalionów. Republikańska Armia Santander z dwunastu brygad została zredukowana do sześciu batalionów. Asturianie zaangażowali w walkę 27 batalionów i wyszli z zaledwie czternastoma. Na żadnym innym teatrze wojny domowej wojska Franco nie osiągnęły tak decydujących rezultatów, jak w bitwie o Santander: 60 000 republikańskich żołnierzy dostało się do niewoli, co pociągnęło za sobą straty materialne. Wojna na północy Hiszpanii była dla frankistów prawie wygrana.
Przypisy
Bibliografia
Bitwa o Santander Kategoria:Bitwy hiszpańskiej wojny domowej Kategoria:Bitwy w 1937