thumb|Grób Teofila Głowackiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Teofil Maksymilian Głowacki, ps. Julian, Głóg, Nauczyciel, Teofil Głogowski, Mieczysław Janicki (ur. 11 maja 1906 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 2 lutego 1971 w Warszawie) – polski działacz społeczny, dziennikarz, ekonomista, polityk socjalistyczny i komunistyczny, członek konspiracji, poseł na Sejm PRL II i III kadencji.
Życiorys Wczesne lata W 1914 jego rodzina zamieszkała w Radomiu, gdzie ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskiego pod dyrekcją ks. Józefa Rokosznego, rektora kościoła św. Katarzyny. W 1926 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Jeszcze w tym samym roku wyjechał na Śląsk, gdzie został nauczycielem, a także publicystą „Gazety Robotniczej”, a następnie członkiem Komunistycznej Partii Polski.
Głowacki pracował w Katolickiej Męskiej Szkole Powszechnej w Łagiewnikach, a pod koniec swojego pięcioletniego pobytu na Śląsku w szkole w Raszycach.
Należał do Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych, Towarzystwa Czytelni Ludowych, Polskiego Towarzystwa Esperantystów i Robotniczego Stowarzyszenia Esperantystów.