Wyspa Robertsona (ang. Robertson Island, hiszp. Isla Robertson, niem. Robertsoninsel) – wyspa na Morzu Weddella u wschodniego wybrzeża Półwyspu Antarktycznego.
Geografia Pokryta lodem wyspa na Morzu Weddella u wschodniego wybrzeża Półwyspu Antarktycznego – Nordenskjöld Coast. Leży na wschodnim krańcu Seal Nunataks i jest ograniczona przez Lodowiec Szelfowy Larsena.
Ma ok. 8 km długości i prawie 4 km szerokości. Skały odsłonięte są w dwóch miejscach – na południowo-wschodnim krańcu wyspy w Cape Marsh oraz na Oceana Nunatak. W Cape Marsh znaleziono osady z okresu późnej kredy zawierające skamieniałości wieloszczetów i małży.
Historia Wyspa została odkryta 9 grudnia 1893 roku przez kapitana statku „Jason” Carla Antona Larsena (1860–1924) podczas wyprawy w poszukiwaniu wielorybów na wodach Oceanu Południowego. Larsen pobieżnie zmapował wyspę.
Wyspa została nazwana na cześć Williama Robertsona, szkockiego armatora i współwłaściciela firmy Woltereck and Robertson w Hamburgu, która była głównym udziałowcem norweskiej przedsiębiorstwa Christena Christensena (1845–1923) – A/S Oceana – które wysłało Larsena na wody Antarktyki (1892–1894).