Kwestii Prawnych i Praw Obywatelskich.
Od 1989 do 1991 był wiceprzewodniczącym Międzynarodówki Liberalnej i Progresywnej. W 1991 bez powodzenia ubiegał się o fotel przywódcy CDS, przegrywając z Rafaelem Calvo Ortegą. Później wycofał się z polityki i zajął się działalnością dyplomatyczną. Pełnił funkcję ambasadora Hiszpanii w Portugalii (1995–1999) oraz Wenezueli (2004–2007, akredytowany też w Gujanie). W 2013 powołany w skład Królewskiej Akademii Nauk Moralnych i Politycznych. Opublikował liczne książki dotyczące transformacji ustrojowej Hiszpanii i prawa, a także publikacje wspomnieniowe.
Życie prywatne Żonaty, ma syna (w 2019 aresztowanego pod zarzutem prania brudnych pieniędzy).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Hiszpanii Kategoria:Ambasadorowie Hiszpanii w Portugalii Kategoria:Hiszpańscy dyplomaci Kategoria:Hiszpańscy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji Kategoria:Hiszpańscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Hiszpańscy prawnicy Kategoria:Hiszpańscy publicyści Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Hiszpanii Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ferrolu