Duchowość mały|240px|Chrystus i Samarytanka (1890) – obraz Henryka Siemiradzkiego Duchowość zgromadzenia benedyktynek samarytanek opiera się na duchu Reguły św. Benedykta, ale zgromadzenie posiada specyficzne cechy duchowości, którymi są: wielbienie Bożej sprawiedliwości czynny udział w odkupieńczej misji Chrystusa miłość krzyża i duch przebaczenia związanie życia z Matką Bożą Bolesną łączność życia jednostek i wspólnoty z liturgią kościoła
Oryginalną cechą zgromadzenia jest wielbienie sprawiedliwości Bożej.
Apostolstwo Zakres prac, jakich podejmowało się zgromadzenie, nakreślały pierwsze zatwierdzone konstytucje z 1932.
Mimo że pierwotna wizja apostolska była szeroka, to obecnie samarytanki pracują głównie na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną, samotnych matek i osób zepchniętych poza margines życia społecznego. Do zadań zgromadzenia należą także opieka nad dziećmi i młodzieżą zaniedbaną, nad więźniami i ich rodzinami. Podejmują pracę w Polsce i w Homlu na Białorusi. Siostry łączą pracę apostolską z benedyktyńską modlitwą liturgiczną.