roku Rada Kraju zagłosowała za unią Besarabii i Rumunii, pod warunkiem przeprowadzenia reformy rolnej. Za połączeniem z Rumunią oddano 86 głosów, 3 głosy przeciw, wstrzymało się 36 posłów, a 13 było nieobecnych. Głosowanie jest uważane za kontrowersyjne przez część historyków, w tym rumuńskich, takich jak Cristina Petrescu i Sorin Alexandrescu. Według historyka Charlesa Kinga, rumuńskie wojska były już wtedy w Kiszyniowie, rumuńskie samoloty krążyły nad budynkiem Rady, a premier Rumunii czekał w holu; wielu posłów mniejszości narodowych po prostu nie głosowało. 18 kwietnia sowiecki komisarz spraw zagranicznych Gieorgij Cziczerin wysłał notę protestacyjną przeciwko włączeniu Besarabii do Rumunii.

W sierpniu 1916 roku Ententa i neutralna jeszcze Rumunia podpisały tajną konwencję, która przewidywała, że Rumunia przyłączy się do wojny z Państwami centralnymi w zamian za kilka obszarów oderwanych od Austro-Węgier, takich jak Bukowina. Pod koniec I wojny światowej w prowincji zaczęły pojawiać się ruchy narodowe Rumunów i Ukraińców, lecz miały one sprzeczne cele, gdyż każdy dążył do zjednoczenia prowincji z ich państwem narodowym.