Od 1981 roku kierował Katedrą Filozofii Przyrody. Od 1982 r. profesor nadzwyczajny i od 1993 r. jako profesor zwyczajny. W roku akademickim 1982/83 przebywał Louvain na studiach specjalistycznych. W latach 1965–1995 prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu wstępu do filozofii, filozofii przyrody i metodyki pracy naukowej w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi.
Opublikował blisko 180 tekstów naukowych. Aktywnie uczestniczył w wielu konferencjach naukowych krajowych i zagranicznych. W swojej pracy naukowej podejmował szereg zagadnień. Były to filozoficzne problemy biologii i jej stosunek do filozofii, zagadnienie istoty życia, problem pochodzenia życia i jego ewolucji, problematyka ewolucjonizmu, badania systemowe nad nauką, analizy metodologiczne poglądów innych autorów (m.in. A. Oparina, M. Eigena, K. Kłósaka, J. Rostanda, H.C. Ureya, W. Sedlaka).
Za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych dwukrotnie otrzymał nagrodę indywidualną III stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki: w 1977 i w 1980.
10 października 1990 r.