Austriacka teoria kapitału – teoria sformułowana przez ekonomistów austriackiej szkoły ekonomii, mająca na celu wyjaśnić znaczenie i naturę kapitału. Jedne z największych prac nad teorią kapitału w tradycji austriackiej szkoły ekonomii napisał Eugen von Böhm-Bawerk.

Okres produkcji i rzędy dóbr Już w Zasadach ekonomii Carla Mengera, znanych głównie z teorii użyteczności krańcowej, pojawiały się wzmianki na temat dóbr i okresu produkcji. Carl Menger, definiując złożoność dóbr, posłużył się uszeregowaniem dóbr rzędami. Jako dobra pierwszego rzędu uznał dobra konsumpcyjne, zaś dobra inwestycyjne i towarzyszące im dobra komplementarne za dobra drugiego i wyższych rzędów. Carl Menger uznawał, iż brak dóbr komplementarnych wyższych rzędów równa się z zaprzestaniem używania towarzyszących im dóbr do produkcji dóbr niższego rzędu, aż do pojawienia się dóbr komplementarnych z powodu braku możliwości produkcyjnych. Przerwanie dostępu do dóbr komplementarnych według Carla Mengera powodowało, iż dobra komplementarne wobec dobra brakującego mogły tracić na użyteczności, przez co dalej idąc, efekty przeszłyby na całą gospodarkę.