Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (1967).
Do jego uczniów należeli George Cacioppo, Robert Ashley, Donald Scavarda i Roger Reynolds.
Twórczość W swojej twórczości posługiwał się techniką dodekafoniczną, traktując jednak jej zasady nieortodoksyjnie, podporządkowując metody serialne sensualnemu, niespekulatywnemu komponowaniu muzyki. W swojej estetyce zbliżał się do twórczości Charlesa Ivesa i Edgara Varèse’a. Położył zasługi w rozwoju dodekafonii na gruncie angielskim. W utworach Gerharda swobodna dodekafonia sąsiaduje często z partiami tonalnymi, widoczne są w nich też nawiązania do folkloru hiszpańskiego. Kompozycje Gerharda pojawiały się w programach muzyki awangardowej, wykonywano je na festiwalach Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Był także badaczem i wydawcą dawnej muzyki katalońskiej, opracował edycje utworów m.in. Antonio Solera i Luisa de Milána.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy kompozytorzy Kategoria:Hiszpanie pochodzenia niemieckiego Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1970 Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego