Tylko małe grupki żołnierzy z oficerami na czele zdołały przedrzeć się i następnego dnia dotarły do Zambrowa. Porucznik Wolski, nie mając meldunków o losie III batalionu, zebrał dwa pozostałe bataliony i podjął próbę przebicia się na Gołasze-Dąb.
Idąca w szpicy kompania por. Bronisława Szostaka natknęła się na oddziały 54 Dywizji Strzelców. W całkowitych ciemnościach, walcząc wręcz, torowano sobie przejście przez linie czerwonoarmistów. W czasie walk poległ por. Wolski. II batalion został ostrzelany ogniem artylerii i wycofał się do lasów. Nad ranem 4 sierpnia dotarł do Mężenina. Tutaj został otoczony i zmuszony do złożenia broni.
Bilans walk Bitwa pod Jabłonką Kościelną zakończyła się klęską 34 pułku piechoty. Pułk stracił ponad 700 poległych, rannych i jeńców. Jego resztki zostały wycofane do Pabianic. Tam pułk przeszedł reorganizację. Ranni płk Narbut-Łuczyński i por. Galiński w cywilnych ubraniach przedostali się chłopskim wozem do polskich linii. Do roku 1939 dzień 3 sierpnia był dniem mszy żałobnej za poległych w latach 1918–1920 towarzyszy broni.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1920 Kategoria:Jabłonka Kościelna