Erazm z Arkadii, właściwie Gerasimos Avlonites (ur. ok. 1690, zm. ok. 1773) – grecki duchowny prawosławny, który w drugiej połowie XVIII wieku działał w krajach protestanckich Europy, a zasłynął z ożywionych kontaktów z luteranami, kalwinistami i metodystami.
Życiorys Erazm z Arkadii pochodził z Korfu, gdzie otrzymał podstawy wykształcenia teologicznego, a następnie został księdzem prawosławnym. Na macierzystej wyspie pełnił najprawdopodobniej funkcję protoprezbitera zanim około 1750 roku przeniósł się na Kretę. W 1750 roku został administratorem eparchii Arkadii i Kandii. Nie jest pewne czy został biskupem. Nie jest wymieniany w XVIII wiecznych spisach prawosławnych hierarchów kościelnych Krety. Nie jest znana data i miejsce jego chirotonii ani imiona konsekratorów. Prawdopodobnie jednak, jak wielu ówczesnych biskupów prawosławnych w Imperium Osmańskim, ukrywał swoją funkcję kościelną na wyspie, aby uniknąć ewentualnego prześladowaniaMetodyści utrzymują, że Erazm z Arkadii był faktycznie biskupem. Dowodem na posiadanie przez niego święceń miała być korespondencja weslejan z metropolitą Smyrny prowadzona przed 1764 rokiem. Zob. .
Rezydując w klasztorze w Arkadii udzielał wsparcia lokalnemu ruchowi oporu. W 1752 roku został przez władze tureckie wygnany z Krety.