w: Istituto Universitario Orientale w Neapolu (największym centrum studiów orientalistycznych we Włoszech), École Pratique des Hautes Études (Sorbona) w Paryżu (prowadził seminarium doktoranckie o chińskiej myśli wojskowej), Renmin University of China w Pekinie, Waseda w Japonii, Chenchih w Tajpej, Thammasat w Bangkoku. W l. 80. i 90. XX w. współpracował z paryską „Kulturą”. W 1995 powrócił do Polski. Przez wiele lat pracował w Instytucie Studiów Politycznych PAN, gdzie założył i redagował czasopismo „Azja-Pacyfik: Społeczeństwo-Polityka-Gospodarka” (Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń, od 1998)https://czasopisma.marszalek.com.pl/10-15804/azja-pacyfik, Założył też Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej Uniwersytetu SWPS, później kierował Katedrą Studiów Azjatyckich na Uniwersytecie SWPS. Na nowo utworzonym kierunku studiów - Studia azjatyckie – Chiny i Azja Wschodnia - prowadził zajęcia z zakresu klasycznej myśli chińskiej, religii Azji Wschodniej oraz odmienności kulturowych cywilizacji konfucjańskiej od zachodniej. Od 2014 organizował, a często także prowadził, otwarte dla publiczności, comiesięczne Debaty Azjatyckie w Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy (przy ulicy Koszykowej 26/28), transmitowane na żywo w Internecie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krzysztof Gawlikowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.