Gustaw Rakowski (ur. 26 kwietnia 1929 w Szczekocinach, zm. 14 grudnia 2006 w Warszawie) – polski uczony, specjalista w zakresie mechaniki konstrukcji inżynierskich, profesor doktor habilitowany inżynier Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej.
Życiorys W 1949 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Jana Śniadeckiego w Kielcach, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Warszawskiej. Na ostatnim roku studiów rozpoczął pracę jako zastępca kierownika budowy w Przedsiębiorstwie Budowlanym Służewiec. W 1953 uzyskał tytuł inżyniera budownictwa i został asystentem w Katedrze Mechaniki Budowli na Wydziale Budownictwa Wodnego PW, równocześnie kontynuował studia magisterskie na Wydziale Budownictwa Przemysłowego, w 1955 uzyskał dyplom magistra inżyniera budownictwa i kontynuował naukę na studium doktoranckim w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk, które ukończył w 1958. W 1959 obronił tam przygotowany pod kierunkiem prof. Witolda Wierzbickiego doktorat „Drgania własne walcowego pokrycia kratowego”, a następnie podjął pracę na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej PW. Od 1960 do 1962 pracował równocześnie jako projektant i weryfikator w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego.