Podczas kampanii wrześniowej pełnił najpierw obowiązki pomocnika oficera operacyjnego 3 Dywizji Piechoty Legionów, a po rozbiciu jednostki w dniu 9 września 1939 roku został szefem sztabu zgrupowania 3. DP dowodzonego przez płk. Stanisława Tatara. W dniu 19 września 1939 roku dostał się do niewoli niemieckiej i trafił do obozu w Tarnowie, skąd zbiegł. Przedostawszy się do Warszawy, wstąpił w szeregi Służby Zwycięstwu Polski, gdzie otrzymał zadanie organizacji struktur SZP w Kielcach. Na Kielecczyźnie działał od października 1939 roku, m.in. przekazując mjr. Henrykowi Dobrzańskiemu „Hubalowi” w listopadzie tegoż roku rozkaz przejścia do konspiracji. W okresie do maja 1942 roku działał w okolicach Kielc w strukturach Związku Walki Zbrojnej, najpierw jako oficer Komendy Okręgu Kieleckiego ZWZ, a następnie jako Komendant Związku Odwetu Okręgu Kielce (1940). Przez cały ten okres oficjalnie zatrudniony był w kieleckich firmach ubezpieczeniowych. Od maja 1941 przebywał w Krakowie, gdzie otrzymał zadanie odbudowy tamtejszych struktur ZO. W okresie od sierpnia 1941 do marca 1942 pełnił funkcję szefa Związku Odwetu w Krakowskim Okręgu ZWZ.