Studiował architekturę na Uniwersytecie Santo Domingo i Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”, gdzie był studentem Pier Luigi Nerviego – włoskiego architekta i inżyniera budownictwa. W 1959 uzyskał stopień doktora architektury. Pod koniec studiów odbył warsztaty architektoniczne u Marcela Breuera i I.M. Pei w Nowym Jorku oraz Pierre’a Dufau w Paryżu. Uważany jest za reprezentanta współczesnego ruchu latynoamerykańskiego. Pomógł położyć podwaliny pod rozwój kolejnego pokolenia młodych architektów.
31 sierpnia 1972 wraz z grupą profesorów założył Instytut Technologiczny Santo Domingo (INTEC). Od 1996 członek Dominikańskiego Korpusu Dyplomatycznego, ambasador kraju we Włoszech, Meksyku, Argentynie i Niemczech.
Został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. W 2010 roku rząd argentyński nagrodził go z kolei Krzyżem Wielkim Orderu Wyzwoliciela San Martína.
Zmarł 19 sierpnia 2018 w Berlinie w wyniku zawału mięśnia sercowego.
Książki Autocracia e inversión pública (temas para futuros gobiernos), 1996, Arquitectura Contemporanea en Republica Dominicana: Contemporary Architecture in the Dominican Republic, 1986.
Wybrane realizacje architektoniczne Bank Centralny Republiki Dominikany,