sławiącym króla Polski Jana III Sobieskiego.
W 1676 synod prowincjonalny w Wilnie powierzył mu funkcję konseniora żmudzkiego, kaznodziei i moderatora gimnazjum w Kiejdanach. W 1679 został superintendentem zborów reformowanych na Żmudzi i funkcję tę pełnił do śmierci. Zmarł w Kiejdanach.
Ze względu na ciążący na nim od 1670 wyrok śmierci występował pod nazwiskiem Daniela z Kałowy Mikołajewskiego.
Był żonaty, miał dwie córki i syna Daniela Erazma, pastora na Litwie.
Przypisy
Kategoria:Duchowni kalwińscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Duchowni związani z Gdańskiem Kategoria:Ludzie związani z Gdańskiem w I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Kiejdanami (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Krakowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w I Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy działacze reformacyjni Kategoria:Zmarli w 1691