Powrót do Szwecji Po 11 latach w Chinach Andersson powrócił do Szwecji, gdzie w 1925 roku objął profesurę geologii. W 1926 roku, na bazie kolekcji artefaktów przywiezionych z Chin założył w Sztokholmie Östasiatiska Museet, którego był dyrektorem do 1938 roku.

W 1929 roku został profesorem archeologii wschodnioazjatyckiej i założył czasopismo „Bulletin of the Museum of Far Eastern Antiquities”, w którym wiele sam publikował. Z uwagi na odkrycia archeologiczne dokonane w Chinach, zyskał miano „Kina-Gunnar” (Kina w jęz. szwedzkim to Chiny). Nazywano go też „pierwszym archeologiem Chin”.

W 1939 roku Andersson przeszedł na emeryturę. W 1950 roku poślubił Eirę Johansson. Zmarł 29 października 1960 roku w Sztokholmie.

Publikacje Publikacje z zakresu geologii są podane za Svenskt biografiskt lexikon a publikacje na temat Chin podane za Cambridge Heritage Research Centre: Ueber das Alter der Isochilina canaliculata-Fauna, Bulletin of the Geological Institution of the University of Upsala, 1893 Ueber Blöcke aus dem jiingeren Untersilur auf der Insel Öland vorkommend, Bulletin of the Geological Institution of the University of Upsala, 1893 Om öländska raukar, 1895 Mellan haf och dyner, 1895 Über