Opublikował także wiele map i opisów krain geograficznych, m.in. „Hungaria”, „Transilvaniae Descriptio” czy „Illirium”.
Był w stałym kontakcie z najwybitniejszymi uczonymi tych czasów z Wittenbergi, Strasburga, Bazylei, Paryża i północnych Włoch. Sam publikował wiele dzieł w różnych miastach. Jego wysiłki zaowocowały opublikowaniem 31 wydań tekstów autorów starożytnej Grecji, Bizancjum i Rzymu. Ze swojej ogromnej, prywatnej biblioteki, w której znajdowało się wiele rękopisów (w tym także kodeksów, średniowiecznych i z czasów Odrodzenia), pożyczał także innym wydawcom archiwalne teksty i ich warianty. Szczególnie silne i różnorodne były jego powiązania ze Szwajcarią. Dbał o bliskie relacje z humanistami z Zurychu, Genewy i Bazylei. Jednak jego najważniejszym kontaktem był były kolega ze studiów, filozof z Bazylei Theodor Zwinger. Obydwaj studiowali razem w Padwie. To wujek Zwingera – ceniony wydawca i drukarz Johannes Oporinus – opublikował pracę Sambucusa dedykowaną Maksymilianowi II Habsburgowi, gdy ten miał zaledwie 21 lat. Sambucus współpracował także z takimi wydawcami, jak Petro Perna i Eusebius Episcopius.