thumb|Grób Mieczysława Rydla na cmentarzu Powązkowskim Mieczysław Rydel (ur. 27 listopada 1930 w Woli Mieleckiej, zm. 2 grudnia 2005 w Warszawie) – polski uczony, specjalista w zakresie elektroniki i telekomunikacji, profesor doktor habilitowany inżynier Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej.
Życiorys W 1949 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Rybniku i rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, w 1953 uzyskał dyplom inżyniera elektryka. Następnie kontynuował naukę na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, gdzie w 1957 obronił pracę magisterską. Od 1955 był wykładowcą akademickim w Katedrze Teletransmisji Wydziału Łączności, a następnie Instytucie Telekomunikacji Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych. Pracując na politechnice od 1956 opracowywał przyrządy pomiarowe i aparaturę laboratoryjną, prowadził badania nad teorią torów współosiowych, był autorem metodyki wyznaczania parametrów torów oraz rozwinął teorię torów o losowych niejednorodnościach stosowaną przy interpretacji wyników pomiarów. W 1965 przedstawił i obronił pracę Analiza teoretyczna własności niejednorodnych współosiowych torów teletransmisyjnych, w 1970 wyjechał na staż w Królewskim Instytucie Technicznym w Sztokholmie, gdzie pracował nad teorią błędów transmisji cyfrowej.