Wojciech z Liśca (zm. przed 24 kwietnia 1468Najprawdopodobniej pod koniec 1467 roku, w czasie trwającej w Gnieźnie zarazy) – polski duchowny katolicki i prawnik. Rektor i wykładowca Uniwersytetu Krakowskiego. Kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej, kapituły kruszwickiej i kapituły św. Jerzego w Gnieźnie.
Życiorys Wczesne życie Był synem Stanisława, sołtysa z Liśca koło Konina. Studia na Uniwersytecie Krakowskim rozpoczął w 1430, bakalaureat sztuk wyzwolonych uzyskał w suche dni po Środzie Popielcowej w 1433 roku. W okresie Bożego Narodzenia 1437 roku sięgnął po stopień magistra sztuk wyzwolonych.
Działalność w Krakowie Po uzyskaniu stopnia magistra sztuk wyzwolonych rozpoczął wykładanie na krakowskim Wydziale Sztuk Wyzwolonych, jednocześnie podjął też studia z prawa kanonicznego na tamtejszym Wydziale Prawa. Przed lutym 1449 roku odbył promocję doktorską i otrzymał stopień doktora dekretów.
Po promocji doktorskiej został członkiem Kolegium Prawniczego, w marcu 1452 r. otrzymał katedrę Novorum Iurium oraz mieszkanie, zajmowane wcześniej przez Andrzeja z Sadowia. Niedługo potem wszedł też w posiadanie probostwa w Luborzycy (będącego uposażeniem jego katedry).